Muzykoterapia jako dyscyplina stale rozwijająca się, została podzielona ze względu na sposoby jej wykonywania na następujące rodzaje:

* kliniczno-diagnostyczna: w zakres, której wchodzą działania podejmowane przez specjalistów dziedziny medycyny
* naturalna: gdzie podstawowym materiałem muzycznym są dźwięki natury np. szum potoku górskiego, śpiew ptaków, szum morza itp.
* spontaniczna: będąca wyrazem przeżywanych emocji np. mimowolne wystukiwanie rytmu, nucenie, gwizdanie, pstrykanie palcami
* adoptowana: wykorzystująca przypadkowy materiał muzyczny np. nadawaną przez radio
* profilaktyczna: stosowana w celu zapobiegawczym, wykorzystująca odpowiedni materiał muzyczny w celu zaktywizowania lub uspokojenia pacjenta

Elementy muzyki:

* rytm (uporządkowanie materiału muzycznego w czasie)
* melodia (uszeregowanie wysokości dźwięku)
* barwa
* dynamika
* agogika (tempo)
* harmonia (współbrzmienie kilku dźwięków)

Uczestnictwo w muzykoterapii może być bierne i czynne. Bierny udział polega na słuchaniu muzyki proponowanej przez terapeutę. Po części muzycznej następuje zawsze część dyskusyjna Sposób prowadzenia zajęć, dobór utworów i ich zastosowanie, sposób prowadzenia dyskusji jest zależny od wielu czynników, potrzeb pacjentów, oraz celu i etapu terapii. Zadaniem osoby prowadzącej zajęcia i muzykoterapii jest:

* wzbudzenie zainteresowania muzyką
* opieka nad uczestnikami zajęć
* koordynacja przebiegu zajęć

Muzyka wpływa na:

* napięcie mięśni
* układ krążenia (podwyższa puls)
* działa na układ pokarmowy i oddechowy
* może obniżać próg wrażliwości myślowej
* odpowiednio dobraną muzykę stosuje się w łagodzeniu bólu i w czasie zabiegów chirurgicznych, stomatologicznych, w położnictwie i ginekologii
* oddziaływanie muzyką stosuje się w chorobach psychosomatycznych, a także w rehabilitacji narządów ruchu

Mieliśmy okazje uczestniczyć w zajęciach z muzykoterapią w Stowarzyszeniu Rodziców Dzieci Niepełnosprawnych Krasnal w Warszawie, gdzie na zajęcia chodzimy od 2008 roku.