Jak można kogoś skrzywdzić nie znając…
Patrząc z boku na Miśka wiele osób zapewne nawet nie domyśli się, że coś z nim jest nie tak. Jakaś część z tych osób słysząc potem ode mnie o Aspergerze pomyśli, że jestem stukniętą, nadopiekuńczą matką.
Jest jednak druga strona tego wszystkiego. Oceniania mnie i odbierania przez pryzmat właśnie takiego dziecka.
Ileś osób w ogóle nie ma pojęcia jaki jest Misiek. Że Misiek tak naprawdę wie co to jest czarna dziura, że zna symbol chemiczny wody, bo interesuje się chemią, że interesuje się botanika i biologia. Prócz tego ma wspaniałą wyobraźnię. Oczywiście do tego trzeba dodać, że jego inteligencja jest mniej więcej na poziomie 12-latka.
Ja wiem, wielu osobom wydaje się, że autyzm ma tylko jedno oblicze. Dziecka, do którego nei można trafić. dziecka, które siedzi, kiwa się jakby miało chorobę sierocą i nie mówi. Mało kto pamięta obraz stworzony przez Dustina Hoffmana w filmie „Rain Man”, że sa to ludzie potrzebujący swoich rytuałów, drobnych codziennych czynności, po to, by czuli się bezpieczni, ale za to bardzo inteligentnych, czasem nawet ponad przeciętność.
Niestety. Bywają ludzie ograniczeni. Tacy, którzy nie zadadzą sobie nigdy trudu zrozumienia jaki jest Misiek, kim jest Misiek, ani nie będą chcieli go poznać. A przede mną będą uciekać, uznając mnie za matkę idioty, debila i tyle.
Takim ludziom dedykuje tę notkę i życzę więcej otwartości na świat i otwarcia. A czasem tylko zrozumienia, że autyzm może być inteligentnym autyzmem i że moje dziecko może być mądrzejsze od waszego, mimo, że jest chore.
